ABC van artiesten

Moderne Kunst > ABC van artiesten

Tous A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
PASTOR Gilbert
> 1932, Marseille (Frankrijk)
Hij wordt in 1932 in Marseille geboren in een populaire wijk waar hij tot 1970 blijft wonen. Daarna vestigt hij zich definitief in de Haute-Provence. In 1948 ontmoet hij Boris Bojnev, een Russische schilder en dichter, wiens invloed zich stevig doet gelden. In 1975 leert Gilbert Pastor een agent uit Lyon kennen, Paul Gauzit, die zijn werk vanaf die dag regelmatig zal aanbieden aan zijn galerie Le Lutrin in Lyon. Hij exposeert onder meer in de galerie Béatrice Soulié in 2000.
Toeristische Dienst van Aups
PENCRÉAC'H Stéphane
> 1970, Paris (Frankrijk)
Na zijn studie geschiedenis keert hij niet terug naar de Beaux-Arts maar begint hij te schilderen (1992-1993) en evenementen te organiseren rondom zijn werk; aldus ziet een serie gezamenlijke exposities het licht gedurende het jaar 1996, met voornamelijk Corpet, Hybert, Gouéry, Dezeuze. Hij wordt opgemerkt door de critici en vervolgt zijn beeldende weg met de expositie "Je t'aime" in 1997. Een tweede serie, genaamd "Action directe" doet in 1999 opnieuw stof opwaaien. In 2000 neemt hij deel aan "Big Crunch", georganiseerd door Richard Leydier en doet hij zijn eerste plafond. Hij keert terug naar Manoir de Cologny in Genève met Zéro / Zéro". "Le paradis est un endroit où il ne se passe jamais rien" is zijn eerste persoonlijke expositie in Parijs (juni 2000). In 2001 richt hij het project "Arabitude" op met de steun van Francis Hybert. Deze enorme expositie oogst groot succes en lanceert hem daadwerkelijk in de Franse artistieke wereld.
Officiële facebook pagina van de kunstenaar
PETIT Marc
> 1961, Saint-Céré (Frankrijk)
Hij brengt zijn jeugd door in Cahors. Daar vervaardigt hij op 14-jarige leeftijd zijn eerste beelden. Hij gaat om met twee beeldhouwers, beide voormalig leerlingen van de school voor beeldende kunst in Parijs, die zijn werk regelmatig corrigeren: René Fournier brengt hem de basisprincipes van het modelleren bij en leert hem de onderwijsmethoden van Marcel Gimond - Jean Lorquin, de eerste grote prijs van Rome 1949, brengt hem zijn visie en kennis bij, maar leert hem ook nadenken over de beeldhouwkunst. Op 24-jarige leeftijd presenteert hij zijn eerste persoonlijke expositie in Villeneuve sur Lot. In 1989 is hij de winnaar van de stichting van Frankrijk, en daarna wint hij de prijs van de stichting Charles Oulmont in 1993. In hetzelfde jaar wordt een expositie georganiseerd van zijn werk in het museum Jean Jaures de Castres. Sindsdien wordt zijn werk regelmatig tentoongesteld in de Europese kunstbeurzen en galerieën. In 2005 kan men bijna 150 van zijn werken bewonderen in Lazaret Ollandini in Ajaccio. In 2006 wijdt de stad Cahors samen met de algemene raad van Lot een dubbele expositie aan hem in het museum van Cahors Henri Martin en in het museum Rignault van Saint-Cirq-Lapopie. Op 18 oktober 2008 is in Ajaccio het Musée Marc Petit au Lazaret Ollandini geopend.
Officiël website
PIGNON-ERNEST Ernest
> 1942, Nice (Frankrijk)
Vanaf 1957 werkt hij in een architectenbureau en goed ontwikkeld zijn tekening praktijk. Maar in 1961-1962, werd hij naar Algerije voor een oorlog die hij beschouwt "de belangrijkste gebeurtenis van zijn leven." Op dat moment begon hij te tekenen met walnoot vlek. Sinds zijn terugkeer werkte hij over onderwerpen als politieke boodschappen naar de Commune, abortus, immigranten, deportatie, de strijd tegen de apartheid, de strijd tegen aids, de rol van vrouwen in Afrika, gevangenissen, etc.
Officiël website
PINCHAS Burstein Maryan
> 1927, Novy-Sacz (Polen) - 1977, New York (Verenigde Staten)
Pools, Amerikaans. Het korte leven van Maryan wordt gekenmerkt door tragedies. Als Poolse jood wordt hij geïnterneerd en gemarteld door de nazi's. Als enige overlevende van zijn familie komt hij als door een wonder levend uit het kamp. Hij kreeg een beurs toegekend in Israël waarmee hij van 1948 tot 1949 lessen volgt aan het Bezalel Art Institute van Jerusalem. Door een tramongeluk in Tel-Aviv moet hij een been missen. In 1949 organiseert Maryan zijn eerste persoonlijke expositie in het YMCA van Jerusalem. Hij vestigt zich in 1950 in Parijs en brengt drie jaar door aan de Ecole des Beaux-Arts. Ondanks enkele successen (prix des Critiques in de Biennale van Parijs in 1959) en ondanks zijn rol in de opkomst van de Nouvelle Figuration, vestigt hij zich in 1962 in New-York. In 1969 wordt hij Amerikaans staatsburger. Hij sterft op jonge leeftijd in 1977. Ondanks zijn beproevingen is Maryan tegen de verwachtingen in geen kampschilder geworden, een stille getuige van de uitroeiing door de nazi's. Nadat hij uit de hel ontsnapt was, heeft Maryan zich een wereldschepper betoond. Hij heeft een universum gecreëerd, een beeldende "Comédie humaine", bevolkt door overdreven creaturen. Schreeuwende kleuren, onderbroken lijnen om een zo goed als karikaturistische expressie te forceren, hij heeft zowel de machtsfiguren neergezet (militairen, rechters, religieuze figuren) als de figuren van de zelfkant van het leven (toreadors, jongleurs, prostituees). In deze kermis van beelden, waarin de verwijzingen populair waren, heeft Maryan ongetwijfeld een diepere humanistische boodschap verstopt, net als in zijn taal die gericht leek te zijn op een behoedzaamheid die ons altijd confronteert met de oneindige grens die slachtoffer van beul scheidt. Een boodschap die de kijker een blik gunt op zijn vrije scheidsrechter en in zijn eigen spiegel. Deze taal van Maryan, zo persoonlijk, zo gewelddadig ook, heeft talrijke schilders van de volgende generatie geïnspireerd. Als voorbeeld kan men slechts Philip Guston citeren. Feit blijft dat het werk van Maryan ondanks alles op onverklaarbare wijze zwaar miskend is.
Claude Bernard Gallery
PONS Louis
> 1927, Marseille (Frankrijk)
Gedurende zijn jeugd leert hij het beroep van bankwerker dat hij uiteindelijk niet zal uitoefenen. Hij beoefent een reeks bescheiden beroepen, waaronder perstekenaar totdat hij 21 jaar is. Op die leeftijd ziet hij zich gedwongen anderhalf jaar in een sanatorium door te brengen. Hij is ziek, en leeft en rust in de vele dorpjes van de Haute-Provence. Hij ontdekt de tekeningen van Louis Soutter die hem zin geven om te tekenen. Hij maakt zijn eerste tekeningen in Chinese inkt. Zijn eerste composities dateren van 1959. Wanneer ze in 1962 worden tentoongesteld in de galerie Alphonse Chave, verworden ze tot zijn voorkeursmiddel van expressie. In 1966 worden zijn eerste kernspreuken gepubliceerd. Hij vestigt zich in 1973 in Parijs en exposeert vanaf 1984 in de galerie Claude Bernard.
Claude Bernard Gallery
POUGET Marcel
> 1923 - 1985, Oran (Algerije)
Abstract expressionistische in de kinderschoenen staat, Marcel Pouget betrokken bij de beweging van de stichting van de "Nieuwe Figuratie" (oscillerende grens van het zichtbare en het onzichtbare) in de late jaren 1950 tussen symbolisme en expressionisme, zijn schilderij is ontstaan ​​uit hallucinaties, dat als een 'psycho-schilder "(als een enigszins barbaarse aan zijn verkenning van het menselijk beschrijven, tussen bewuste en onbewuste, droom of werkelijkheid en fantasie), hij' autosuggère". Het creëert een trans-reality, waar fantasie voldoet aan de politieke en metafysica. Tovenaar van kleur, hanteert hij een echte dichter (waarschijnlijk beïnvloed door deze kleuren zo bijzonder dat baden Noord-Afrika), Marcel Pouget was een levenslange ontdekkingsreiziger op zoek te betrekken, in de lachspiegel van zijn schilderen, de perceptie van een andere wereld. De wetenschap van kleur, dit "bezit", bezielt al het werk van Marcel Pouget, met, in aanvulling, deze gave van het waarnemen van de ziel, onmerkbare beweging, trillen, die het wezen bezielt en is de essentie.
POUPPEVILLE Denis
> 1947, Le Havre (Frankrijk)
Na zijn studie aan de Schone Kunsten, zijn werken tentoongesteld hij als schilder, tekenaar en graficus in Duitsland, Zwitserland en Frankrijk. Hij illustreerde vele boeken, zoals die van Louis Calaferte of die van Michel de Ghelderode.
Béatrice Soulié Gallery